Wykwity umiejscawiają się na kończynach, zwłaszcza w okolicach stawów wielkich, na tułowiu i prąciu. Zjawiają się u noworodków, albo we wczesnym okresie dzie-ciństwa, mają przebieg przewlekły, są wrodzone i niekiedy rodzinne. Sprawę powyższą można uważać za wrodzoną dystrofję skóry, gdyż zmiany polegają na zwyrodnieniu włókien sprężystych: obrzmiewają one początkowo, a następnie ulegają zwyrodnieniu i rozpadowi drobnoziarnistemu. Pozatem ilość komórek łącznotkankowych jest powiększona. Spostrzegano także komórki olbrzymie. Do wrodzonych dystrofij skóry należy zaliczyć umiarowy zanik jej u dzieci na obu policzkach w postaci drobnych ognisk (atrophoder-mie vermiculee). W sprawie tej znaleziono brak gruczołów łojowych, rozdarcia i tłuszczowe zwyrodnienie włókien sprężystych i złogi wapnia.
Innym schorzenim są zboczenia wrodzone paznokci (difformitate congenitales ony-chii) występują albo w postaci braku paznokci (anonychia) na normalnych palcach — jednym, kilku lub wszystkich — na jednej lub na wszystkich kończynach, albo w postaci niedorozwiniętego paznokcia, jakby cienkiej blaszki, często wklęsłej i popękanej wzdłuż (koilonychia), albo w postaci paznokci zgrubiałych (scleronychia) lub zakrzywionych ^onychogryphosis). Zmiany rozwojowe w paznokciach występują często współcześnie z innemi zmianami rozwójowemi. Należy je odróżniać od zmian, wywołanych w ciągu życia osobnika.
Do znamion, tworzących się nietylko z przydatków skóry, lecz i z innych jej składników, należą mięśniaki.
Mięśniaki skóry (dermatomyomata, leiomyomata) rozwijają się z mięśni gładkich, przytorebkowych, lub też naczyniowych i gruczołowych. Tworzą się guzki wielkości ziarnka pieprzu — grochu, występujące gromadnie lub rozsypane w najrozmaitszych miejscach skóry, barwy normalnej skóry lub różowe, niekiedy bolesne przy ucisku, albo pod wpływem bodźców, wywołujących skurcz mięśni.