Do mrożenia używamy kwasu węglowego, który wskutek obniżenia się ciepłoty przekształca się w ciało stałe — śnieg kwasu węglowego. „Śnieg" zbieramy do foremek szklanych i ubijamy mocno tłokiem, tworząc blok śniegowy, który przykładamy do miejsca schorzałego. Dawka zależy od czasu i ucisku. Dawka 1 0-cio sekundowa powoduje zazwyczaj pęcherz, a 20—30-to sekundowa — zmiany zanikowe skóry. Wrażliwość w znacznym stopniu zależy od umiejscowienia na powierzchni ciała. Najwrażliwsza jest skóra twarzy, szyi i zgięć stawowych. Skóra dziecka jest wrażliwsza od skóry kobiety, ta zaś od skóry mężczyzny. Bardzo wrażliwa jest również skóra, naświetlana poprzednio promieniami Roentgena lub radu. Zabieg można powtarzać po upływie 2—3 tygodni.
Można także naświetlać naczyniaki lampą Kromayer"a z uciskiem. Naczyniaki guzowate usuwamy zapomocą radu. Stosujemy w łych razach również zamrażanie dwutlenkiem węgla lub elektrolizę.
darmowe ogłoszenia poradnik ogrodniczy system informatyczny